پذیرش هوش مصنوعی، تقاضای نیروی کار و تحول الزامات مهارتی: شواهد در سطح بنگاه از آگهی‌های شغلی آنلاین

چکیده

گسترش سریع هوش مصنوعی در حال تغییر فرایندهای تولید، راهبردهای استخدامی بنگاه‌ها و تقاضای آنها برای سرمایه انسانی است؛ با این حال، آثار پذیرش هوش مصنوعی بر تقاضای نیروی کار و الزامات مهارتی در میان بنگاه‌ها و مشاغل مختلف یکسان نیست. پژوهش‌های موجود شواهد مهمی درباره پیامدهای هوش مصنوعی بر اشتغال و تغییر الگوهای مهارتی ارائه کرده‌اند، اما توجه نسبتاً محدودی به این موضوع شده است که پذیرش هوش مصنوعی در سطح بنگاه چگونه می‌تواند به‌طور هم‌زمان حجم تقاضای نیروی کار و ترکیب مهارت‌های موردنیاز در آگهی‌های شغلی آنلاین را تغییر دهد. این پژوهش رابطه میان پذیرش هوش مصنوعی، تقاضای نیروی کار و تحول الزامات مهارتی را با استفاده از شواهد در سطح بنگاه و مبتنی بر داده‌های آگهی‌های شغلی آنلاین بررسی می‌کند. چارچوب تجربی پژوهش، پذیرش هوش مصنوعی را به‌عنوان نوعی تغییر فناورانه در سطح بنگاه در نظر گرفته و بررسی می‌کند که آیا بنگاه‌هایی با سطح بالاتر پذیرش یا مواجهه با هوش مصنوعی، هم شدت استخدام و هم ساختار مهارت‌های موردتقاضای خود را تغییر می‌دهند یا خیر. در این چارچوب، تمایز میان مهارت‌های روتین و غیرروتین، شایستگی‌های فنی و دیجیتال، توانمندی‌های مدیریتی، مهارت‌های شناختی و مهارت‌های بین‌فردی و مکمل مورد توجه قرار می‌گیرد. پژوهش با استفاده از اطلاعات طولی آگهی‌های شغلی، شاخص‌هایی در سطح بنگاه برای اندازه‌گیری تقاضای نیروی کار و شدت مهارت‌های موردنیاز ایجاد کرده و از روش‌های اقتصادسنجی داده‌های پنلی برای شناسایی تفاوت‌های نظام‌مند مرتبط با پذیرش هوش مصنوعی استفاده می‌کند. راهبرد تجربی پژوهش، ناهمگنی میان بنگاه‌ها، ویژگی‌های صنایع، ترکیب مشاغل و تغییرات زمانی را در نظر می‌گیرد تا احتمال تفسیر روابط مشاهده‌شده به‌عنوان پیامد صرفاً تغییرات عمومی بازار کار کاهش یابد. نتایج پژوهش مشخص می‌کند که آیا پذیرش هوش مصنوعی عمدتاً به جانشینی نیروی کار، تکمیل اشتغال موجود یا بازتخصیص تقاضا به سمت ترکیب‌های جدیدی از مهارت‌های انسانی منجر می‌شود. همچنین بررسی می‌شود که آیا آثار پذیرش هوش مصنوعی بر اساس شدت فناورانه بنگاه‌ها و ساختار شغلی آنها متفاوت است یا خیر. با پیوند دادن مستقیم پذیرش هوش مصنوعی به تغییرات رفتاری بنگاه‌ها در انتشار آگهی‌های استخدامی و ساختار مهارت‌های موردتقاضا، این پژوهش دیدگاهی تجربی درباره سازوکارهایی ارائه می‌دهد که از طریق آنها هوش مصنوعی تقاضای نیروی کار را متحول می‌کند. یافته‌های پژوهش به ادبیات اقتصاد نیروی کار کمک می‌کند تا ابعاد مختلف بازآرایی الزامات مهارتی ناشی از پذیرش فناوری و بخش‌هایی از تقاضای اشتغال را که بیشترین حساسیت را نسبت به تغییرات سازمانی مبتنی بر هوش مصنوعی دارند، روشن سازد.