دوره 3 شماره 1 (2025)
این شماره از مجله به بررسی ابعاد میانرشتهای معماری، هنر و مدیریت فرهنگی با تأکید بر رویکردهای انسانمحور، پایداری محیطی و تحول دیجیتال میپردازد. مقالات منتشرشده به طراحی داخلی بقعه شیخ صفیالدین اردبیلی با هدف ارتقای دسترسپذیری برای سالمندان و افراد دارای معلولیت جسمی–حرکتی اختصاص یافته و کاربرد انگارههای معماری بایونیک در طراحی مجتمعهای تجاری–فرهنگی پایدار را در چارچوب مطالعات موردی تحلیل کردهاند.
در این شماره، تأثیر رنگ و بافت مصالح نما بر دمای سطح و محیط پیرامونی در بافتهای نوساز شهری بررسی شده و همچنین تأثیر رویکردهای دیکانستراکتیویستی و زیستیگرا بر ادراک ریسک فضایی، دلبستگی مکانی و رفتار سرمایهگذاری در فضاهای فرهنگی شهری با رویکرد روانشناسی محیطی و اقتصاد رفتاری تحلیل گردیده است.
افزون بر این، چیستی رسانههای نوین در هنر معاصر با تأکید بر ویدئو آرت، جایگاه مدیریت هنری دیجیتال در تبادل فرهنگی میان ایران و فرانسه، و برندسازی راهبردی موسیقی اقوام ایران بهعنوان دارایی برند جهانی مقیاسپذیر مورد بررسی قرار گرفتهاند.
مقالات این شماره پس از طی فرایند داوری علمی منتشر شده و با رویکردی نظری–کاربردی، در پی پیوند میان طراحی خلاق، فناوریهای نوین و توسعه فرهنگی پایدار هستند.
