اثر بخشی تربیت جنسی نوجوان بر خطرپذیری و اضطراب و خودپنداره در بین دختران مقطع متوسطه دوم شهر تهران

چکیده

در طول دوره رشد کودکی و نوجوانی حسی منسجم و متمایز از خود در برابر دیگران شکل می‌گیرد که نقش تعیین‌کننده ای در زندگی فردی، سازگاری روانی- اجتماعی، موفقیت تحصیلی و سلامت جسمانی افراد بر عهده دارد. در حوزه مسائل جنسی، نگرش و عقاید مختلف اشخاص راجع به دامنه گسترده ای از مباحث همچون فعالیت های جنسی بهنجار و یا نابهنجار یا نقش های جنسی دارند. نگرش ها و افکار ناسازگارانه در چگونگی تحلیل داده ها در موقعیت های جنسی و تجربه جنسی نقش دارد. در توجیه اهمیت تحقیق حاضر بیان این مطلب کافی می باشد که تربیت جنسی صحیح کودکان و نوجوانان و هدایت آنان به سوی آرمان های انسانی از مهم ترین وظایف به شمار می آید که نیازمند تدابیر علمی و بررسی های همه جانبه است. مطالعه حاضر از لحاظ هدف درمانی-کاربردی بوده و از لحاظ روش نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل و بر لحاظ مبنای داده ها از نوع کمی می باشد. در بررسی اثربخشی آموزش تربیت جنسی بر خطرپذیری، اضطراب و خودپنداره در بین دختران مقطع متوسطه دوم شهر تهران به این نتیجه رسیدیم که در خطرپذیری، اضطراب و خودپنداره در دختران مقطع متوسطه دوم شهر تهران، بین گروه آموزش و کنترل، تفاوت معناداری وجود دارد و در نتیجه اثر آموزش تربیت جنسی تایید می‌گردد. همچنین نتایج در خصوص مولفه های مربوطه نشان داد که به غیر از مولفه عقلانی در متغیر خود پنداره در تمام مولفه‌ها نیز نتایج تفاوت معناداری بین افراد گروه آموزش و گروه کنترل را نشان می‌دهند.