دوره 2 شماره 1 (2024)
این شماره از مجله به بررسی رویکردهای نوین در مهندسی ژئوتکنیک، سازه، مدیریت ساخت و معماری پایدار با بهرهگیری از فناوریهای هوشمند میپردازد. مقالات منتشرشده به تخمین ظرفیت باربری شمعهای کوبشی در خاکهای رسی–ماسهای با استفاده از شبکه عصبی شعاعی و پرسپترون چندلایه اختصاص یافته و کاربرد و جایگاه هوش مصنوعی در طراحی بهینه اقتصادی سازههای فولادی ساختمانی را تحلیل کردهاند.
در این شماره، بهینهسازی مدیریت ساخت با بهرهگیری از روشهای نوین در ساختوساز پایدار و سبکسازی بررسی شده و اصول طراحی مجموعههای تفریحی–گردشگری با رویکرد پستمدرنیسم در چارچوب مطالعات موردی تحلیل گردیده است. همچنین نقش بهرهبرداری انسانی از آبخوانها در تغییرات تنش پوسته زمین و افزایش رخدادهای لرزهای در دشتهای ایران مورد ارزیابی قرار گرفته است.
افزون بر این، تأثیر مصالح پایدار و تکنیکهای ساخت مدرن بر بهرهوری انرژی در ساختمانهای مسکونی، تحلیل کارایی چارچوب یکپارچه دوقلوی دیجیتال و هوش مصنوعی در بهینهسازی زمان و هزینه پروژههای عمرانی با دادههای بلادرنگ، و ارزیابی مقایسهای روشهای بهسازی خاک شامل ستونهای سنگی و تزریق دوغاب سیمانی بر مقاومت برشی و نشست نهایی خاکهای رسی اشباع با استفاده از مدلسازی عددی و دادههای میدانی بررسی شدهاند.
مقالات این مجموعه پس از طی فرایند داوری علمی منتشر شده و با رویکردی تحلیلی، دادهمحور و کاربردی، در پی ارتقای ایمنی ژئوتکنیکی، بهرهوری انرژی، هوشمندسازی پروژههای عمرانی و توسعه پایدار زیرساختهای شهری هستند.
