نگاهی راهبردی به جایگاه نشانه در هویت برند همراه با ارائه چارچوب پیشنهادی در زمینه راهنمای بکارگیری نشانه

چکیده

محتوای پیش رو به بررسی و مطالعه پیرامون بکارگیری نشانه (لوگو [1]) و چگونگی مدیریت آن می­پردازد. هرچند نشانه به عنوان عنصر اصلی در این پژوهش به شمار می­رود، اما رویکرد نگارنده پرداختن به چگونگی طراحی نشانه نبوده و محتوای پژوهش به نحوه بکارگیری نشانه توسط برند[2]  یا سازمان مالک آن می­پردازد که با هدف «تبیین موضوع مدیریت بکارگیری نشانه و اثبات اهمیت و ضرورت آن» صورت گرفته است. دستیابی به این هدف با فرآیندسازی و الگوسازی برای موضوع یادشده همراه بوده و رویکرد اصلی این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی هم­سو بوده که از نظر نوع، کابردی-توسعه­ای می­باشد و جمع­آوری داده­ها از طریق مطالعات کتابخانه­ای صورت گرفته است.

در یک بیان کلّی، می­توان از برگشودن دریچه­ای به موضوع مدیریت بکارگیری نشانه و ارائه یک تصویر شفاف و به روز از آن، به عنوان دستاورد نظری این پژوهش یاد نمود و همچنین ارائه چارچوبی پیشنهادی برای شیوه­نامه راهنمای بکارگیری نشانه را به عنوان دستاورد کاربردی این پژوهش برشمرد.